İbrahim Sadri – Sevda Sokağı

Ben Sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum
Geceler hiç bitmiyor
Ben hiç uyumuyorum
Gecenin efkarı iniyor perde perde
Sevdanın hayali vuruyor arada bir içime
Ben sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum
Hani şu perdelerinde mavi kuş resimleri olan
Ali Bakkalın hemen yanında on yedi numara
O kırgın hayatın tam ortasında
Hani duvarlarında hala yazılar olan o sokakta
Biri bir gurbetin,
Biri ihanetin,
Biri de seni böyle sevmenin hikayesi.
Sevdanın camı bana bakıyor,
Ben cama.
Ve bak sen şu serencama
Pencerenin önünde menekşeler, hatmiler, bi de gece sefası
Bi de haytalığı adamın
Abi bi de sevdanın hayali vuruyor arada içime
İyi oluyor diyorum
Bu sana iyi oluyor.
Arada bir arkadaşlar geliyor
Laflıyoruz ordan burdan
Anlarsın ya güzel abim
İç cebimde bir umut doğuyor
Bi de nerden bulduysam resmi sevdanın
Resimde sevda inadına gülüyor
Sevdam gayriresmi bilmekteyim
Gel ki benim abim
Biraz da üstümüzde macera güzel duruyor
Yani yakışıyor adama yakışıklı bir sevda
Hayat haybeye vurmuyor yüzümüze belasını
Hayat sokağımızda bir kehribar tesbih gibi
Döküyor tanelerini takır takır yüzümüze
Ben sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum
Geceler hiç bitmiyor.
Ben hiç uyumuyorum.
Ağzımda fiyakalı bir ıslık,
Zulamda ağır yarası sevdanın.
Ali bakkalın çırağı Metin anlıyor halinden insanın.
Metin nedir senin niyetin?
Kap bakalım abine bir taze ekmek,
Biraz zeytin.
Bu akşam odamda yine efkar var.
Anlarsın ya Metin,
Adamın halından adam anlar.
Ben Sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum.
Geceler hiç bitmiyor,
Ben hiç uyumuyorum.
Gecenin efkarı iniyor perde perde
Sevdanın hayali vuruyor arada bir içime
Ben Sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum
Geceler hiç bitmiyor
Ben hiç uyumuyorum
Gecenin efkarı iniyor perde perde
Sevdanın hayali vuruyor arada bir içime

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir